หยุดเพิ่มโรงงาน ตัวการทำโลกร้อน
นาคราช ชายทะเล
ในขณะนี้ทั่วโลกกำลังรณรงค์ลดภาวะโลกร้อนกันอย่างเอาจริงเอาจังเนื่องจากเกิดผลกระทบสะท้อนกลับมาสู่ชีวิตความเป็นอยู่ของคน เช่น การผันแปรของสภาพภูมิอากาศอย่างรุนแรงปัจจุบันทันด่วนเกิดขึ้นบ่อยครั้ง ความแห้งแล้งรุนแรง อุทกภัย วาตภัย พายุฝน ฟ้าคะนองอย่างไม่เป็นฤดูกาล เกิดพายุรุนแรง แผ่นดินถล่ม แผ่นดินไหว ถี่และบ่อยจนผิดปกติ
ภาวะอันตรายเหล่านี้ล้วนแล้วแต่ส่งผลกระทบในความเป็นอยู่ของชีวิตคนและสัตว์ ตลอดจนพืชผลต่าง ๆ ทั้งสิ้นและนับวันมีแต่จะทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ อย่างที่เห็นได้ชัด
สภาพโลกร้อนที่เกิดมาจากน้ำมือมนุษย์อย่างเรา ๆ ท่าน ๆ ทั้งหลาย ที่ตั้งหน้าตั้งตาตัดไม้ทำลายป่า ทำลายสิ่งแวดล้อมอย่างเห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้โดยเฉพาะที่เห็นได้อย่างชัดเจนก็คือ กลุ่มโรงงานอุตสาหกรรมหลายชนิด เช่น โรงไฟฟ้าถ่านหิน โรงถลุงแร่ โรงถลุงเหล็กต่างๆ ซึ่งประเทศที่พัฒนาแล้ว ล้วนแต่พยายามผลักดันออก ไม่ให้มี ไม่ให้ตั้งโรงงานอุตสาหกรรมเหล่านี้ เพราะล้วนแล้วแต่เป็นตัวเร่งสร้างภาวะโลกร้อนทั้งสิ้น โดยโรงไฟฟ้าถ่านหินจะอยู่ในอันดับหนึ่ง และโรงถลุงแร่ถลุงเหล็กจะอยู่ในอันดับ 2
ประเทศไทยเองก็มีบทเรียน ผลกระทบจากอุตสาหกรรมแล้วไม่น้อย ไม่ว่าจะเป็นการตรวจพบสารตะกั่วสารปรอทในสัตว์น้ำ สัตว์บกต่าง ๆ การเปลี่ยนแปลงของสภาพดินฟ้าอากาศ ฝนที่ไม่ตกตามฤดูกาลหรือตกก็มีปริมาณน้ำฝนที่ตกที่มีมากผิดปกติจนน้ำท่วม หรือน้อยจนไม่ได้น้ำ การสูงขึ้นของระดับน้ำทะเล และอุณหภูมิของน้ำทะเลที่สูงขึ้น ซึ่งส่งผลกระทบอย่างมากต่อระบบนิเวศน์วิทยาชายฝั่งเกิดการเปลี่ยนสีของน้ำทะเล ตลอดจนแนวปะการังต่าง ๆ ที่ต้องล้มตายลงเป็นจำนวนมาก อัตราการเกิดของสัตว์น้ำลดน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด
สิ่งเหล่านี้ล้วนแล้วแต่เกิดมาจากผลกระทบที่เกิดจากโรงงานอุตสาหกรรมต่าง ๆ ทั้งสิ้น
ท่ามกลางกระแสโลกที่พยายามลดการก่อความร้อนในโลกมิให้เพิ่มขึ้นสังคมไทยเองตระหนักต่อปัญหานี้แค่ไหน
จากพื้นที่นิคมอุตสาหกรรมเดิมเกิดสภาพแออัด อีกทั้งปัญหามลพิษเริ่มส่งผลกระทบต่อชุมชนรอบข้าง ทำให้เกิดกระแสต่อต้าน ทำให้มีการเล็งพื้นที่ใหม่ ๆ ในการก่อตั้งนิคมอุตสาหกรรม หรือโรงงานซึ่งในหลายพื้นที่ถูกคัดค้าน ต่อต้านจากชุมชนเดิม
กรณี อ.บางสะพาน จ.ประจวบคีรีขันธ์ เป็นตัวอย่างหนึ่ง เมื่อชุมชนลุกขึ้นทวงถามถึงสิทธิเหนือป่าพรุแม่รำพึงซึ่งเคยมีอยู่เดิมตั้งแต่สมัยปู่ย่าตายาย
ปัญหาเรื่องที่มาของเอกสารสิทธิที่ดินซึ่งกลุ่มทุนอุตสาหกรรมอ้างว่ามีอยู่ยังคลุมเครือ เมื่อกลุ่มทุนไม่ยอมเข้าร่วมในคณะกรรมการ 4 ฝ่าย ที่ตั้งขึ้นเพื่อหาข้อยุติในประเด็นนี้
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงประเด็นด้านสิ่งแวดล้อมข้อห่วงใยสำคัญของชุมชนว่า โครงการก่อสร้างโรงถลุงเหล็ก ซึ่งใช้เชื้อเพลิงถ่านหินแห่งนี้ จะส่งผลกระทบอย่างไรต่อสภาพแวดล้อม และคนแม่รำพึง
ข้ออ้างว่า การก่อสร้างโรงถลุงเหล็กขึ้นในประเทศ จะช่วยลดภาระการน้ำเข้า เมื่อโลกต้องเผชิญกับวิกฤตด้านราคา และภาวะขาดแคลนวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตเหล็ก จะคุ้มกันหรือไม่กับสภาพแวดล้อม สุขภาพอนามัย ชีวิตของผู้คนซึ่งยังไม่มีใครกล้ารับประกันถึงผลกระทบที่จะเกิดขึ้นตามมา ในขณะที่ตัวอย่างความผิดพลาดของอุตสาหกรรมเกิดให้เห็นอยู่ในหลาย ๆ พื้นที่ทั่วประเทศ
เรื่องแบบนี้รัฐบาลควรที่จะคิดทบทวนเสียใหม่ก็จะดีไม่น้อย อันที่จริงอ.บางสะพานนั้น มีศักยภาพในเชิงท่องเที่ยวสูงเป็นอย่างมาก เพราะมีทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่อุดมสมบูรณ์ ชายหาดสวย น้ำทะเลใส ในอนาคตก็น่าที่จะเป็นเมืองท่องเที่ยวที่สำคัญอีกแห่งหนึ่งของประเทศได้อย่างไม่ยากเย็น
แล้วทำไม่รัฐถึงปล่อยให้มีการตั้งโรงงานอุตสาหกรรมเกิดขึ้น ! คิดกันดีแล้วหรือยังครับ
ถ้าเกิดมลพิษขึ้นมา หัวหินก็คงจะหนีไม่พ้นที่จะได้รับผลกระทบไปด้วย
เมื่อถึงเวลานั้น ใครหน้าไหนจะออกมารับผิดชอบ และจะรับผิดชอบกันได้ไหวหรือเปล่า ?
เอาเป็นว่าถึงเวลานี้ประเทศไทยเราจะร่วมลดภาวะโลกร้อน หรือจะช่วยเพิ่มภาวะโลกร้อนให้มากขึ้น ก็คงต้องรอวัดใจถึงแนวทางการแก้ปัญหาที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ในขณะนี้กันละครับ
หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์
ฉบับวันพุธที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ.2550
หน้า A12 |
|
