Thai Environment Website - สถานการณ์กำมะถัน (Sulfur)

นาย นพดล พลเสน ประวัติส่วนบุคคล
nopadol_thaienv@hotmail.com

บทความล่าสุด

โรงงานสกัดน้ำมันปาล์มวิธีการผลิตน้ำมันปาล์ม ทะลายปาล์มประกอบด้วยผลปาล์มน้ำมันจำนวนมากติดอยู่กับก้านทะลาย ผลปาล์มน้ำมันประกอบด้วยน้ำมัน 2...
อ่านบทความเต็ม

บทความอื่น

สถานการณ์กำมะถัน (Sulfur)

1.ข้อมูลทั่วไปของกำมะถัน (Sulfur)

1.1 กำมะถัน มีหลายชนิดและหลายประเภททั้งแบบละลายน้ำและไม่ละลายน้ำ และอยู่ในรูปของสารประกอบ ซึ่งกำมะถันชนิดที่ใช้ในอุตสาหกรรมรม (ที่กำลังเป็นปัญหาอยู่ในขณะนี้) เป็นชนิดที่ ไม่ละลายน้ำ และมีการใช้งานในภาคอุตสาหกรรมมาเป็นเวลานานหลายสิบปีแล้ว

        1.2 ในต่างประเทศ เช่น สหรัฐอเมริกา อินเดีย อินโดนีเซีย ประเทศจีน ฯลฯ ไม่ได้มีการขึ้นบัญชีสินค้ากำมะถันเป็นวัตถุอันตรายจึงไม่ต้องขออนุญาตในการนำเข้าแต่อย่างใด

        1.3 กำมะถันที่ ต้องการควบคุมในบัญชีรายชื่อวัตถุอันตราย คือ ชนิดที่ ละลายน้ำได้ ซึ่งมีการใช้ใน ภาคการเกษตร เพื่อใช้กำจัดเชื้อราและศัตรูพืช

        ซึ่งเป็นคนละชนิดที่ใช้ในภาคอุตสาหกรรม

2.ความเป็นมาของการประกาศให้กำมะถันเป็นวัตถุอันตราย

        2.1 จากการที่กระทรวงเกษตรและสหกรณ์มีความกังวลและเกรงว่าอาจมีการนำกำมะถันจากภาคอุตสาหกรรมข้ามไปใช้ในภาคการเกษตร เพื่อใช้กำจัดเชื้อราและศัตรูพืช จึงขอให้กระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศควบคุมในภาคอุตสาหกรรมด้วย โดยให้ผู้ที่นำเข้ากำมะถันภาคอุตสาหกรรมต้องยื่นขอจดทะเบียนและขออนุญาตนำเข้า (ในทางปฏิบัติ สารกำมะถันที่ใช้ในภาคอุตสาหกรรมไม่เหมาะสมที่จะนำมาใช้ในภาคการเกษตรทั้งในด้านทางลักษณะของสารกำมะถันและความคุ้มค่าทางเศรษฐกิจ)

        2.2 กระทรวงอุตสาหกรรมจึงได้ออกประกาศกระทรวง เรื่อง บัญชีรายชื่อวัตถุอันตราย (ฉบับที่ 5) ปี 2549 ซึ่งมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 28 มิถุนายน 2549 โดยกำหนดให้กำมะถัน ที่ใช้ในอุตสาหกรรม เป็นวัตถุอันตรายชนิดที่ 3 ซึ่งหมายถึง วัตถุอันตรายที่การผลิตการนำเข้า การส่งออก หรือการมีไว้ในครอบครองต้องได้รับใบอนุญาต

        2.3 เนื่องจากการประกาศดังกล่าว ประกาศรวมเป็นกำมะถันทุกประเภท (ทั้งละลายน้ำได้และไม่ละลายน้ำ) ซึ่งไม่สอดคล้องกับวัตถุประสงค์ของการควบคุมที่ต้องการควบคุมเฉพาะ กำมะถันที่ละลายน้ำ (เป็นอันตราย) ซึ่งใช้ในภาคการเกษตร จึงทำให้ผู้นำเข้าผู้ส่งออก และผู้มีไว้ครอบครอง ในภาคอุตสาหกรรม อยู่ในข่ายต้องยื่นจดทะเบียนและขออนุญาตนำเข้า

        โดยก่อนหน้านั้นการประกาศดังกล่าว ผู้นำเข้าไม่จำเป็นต้องขออนุญาต

3.ข้อมูลจากภาคอุตสาหกรรมต่อกรณีการนำเข้ากำมะถัน

        3.1 ตลอดระยะเวลา 2 ปีกว่า หลังจากที่กระทรวงอุตสาหกรรมได้ออกประกาศฉบับที่ 5 และมีผลบังคับใช้จริง เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2549 ผู้ประกอบการในภาคอุตสาหกรรมจำนวนมาก ยังคงมีการนำเข้ากำมะถันอย่างสม่ำเสมอ โดยผ่านขั้นตอนที่ถูกต้องตามระเบียบพิธีการศุลกากรดังที่เคยปฏิบัติมา ซึ่งกรมศุลกากรก็มิได้มีการทักท้วงแต่ประการใด และยังคงปล่อยให้มีการนำเข้ากำมะถันในภาคอุตสาหกรรม

        3.2 ในการนำเข้ากำมะถันสำหรับใช้ในภาคอุตสาหกรรม ผู้ประกอบการที่ได้ BOI ได้รับการยกเว้นอากรขาเข้า (ภาษี 0%) และผู้ประกอบการอื่นๆ ที่ไม่ได้ BOI จะต้องเสียภาษี ซึ่งได้ดำเนินคดีการเสียภาษีอย่างถูกต้อง ทุกราย

        ทำให้ผู้ประกอบการที่ได้ BOI และผู้ประกอบการอื่น ๆ ไม่มีเหตุจูงใจใด ๆ ในการหลีกเลี่ยงการแจ้งขออนุญาตนำเข้ากำมะถันในภาคอุตสาหกรรม

4.ข้อเท็จจริงกรณี DSI และกรมศุลกากรเข้าตรวจค้นหาสารกำมะถัน

        4.1 เมื่อเดือนกันยายน 2551 (ระยะเวลาประมาณ 2 ปี หลังจากประกาศวัตถุอันตรายมีผลบังคับใช้) เจ้าหน้าที่ DSI และกรมศุลกากรได้เริ่มเข้าทำการตรวจค้นและยึดเอกสารจากสถานประกอบการต่าง ๆ

        โดย มีการกล่าวหาว่า ผู้ประกอบการมีการนำเข้าสินค้าอย่างผิดกฎหมายและต้องโทษปรับสูงสุด 4 เท่า ของมูลค่าสินค้า ตามมาตรา 27 แห่ง พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469

        โดยเจ้าหน้าที่ทั้งหมดที่เข้าจับกุมจะได้รับ ส่วนแบ่งสินบนนำจับถึงร้อยละ 55 ของ มูลค่าสินค้านำเข้า ซึ่งการกระทำผิดในเรื่องดังกล่าว เป็นเพียงการไม่ได้ยื่นจดทะเบียนนำเข้าเท่านั้นมิได้เป็นการเจตนาหลีกเลี่ยงการเสียภาษีใด ๆ ทั้งสิ้น

        ซึ่งหากผู้ประกอบถูกดำเนินการให้มีโทษ โดยต้องโทษปรับสูงสุด 4 เท่าของมูลค่าสินค้า ก็จะเป็นการใช้กฎหมายลงโทษที่รุนแรงเกินไป จะทำให้เกิดผลกระทบที่รุนแรงต่อผู้ประกอบการ จนถึงขั้นที่อาจต้องปิดกิจการและเลิกจ้างพนักงานจำนวนมาก ซึ่งกระทบต่อความเชื่อมั่นและบรรยากาศการลงทุนรวมถึงภาพลักษณ์ที่ดีของประเทศ

        4.2 ตามกฎหมายของวัตถุอันตราย การนำเข้าโดยไม่ขออนุญาตนำเข้าวัตถุอันตรายประเภทที่ 3 มีโทษสูงสุดคือปรับไม่เกิน 200,000 บาทต่อครั้งเท่านั้น

        แต่เนื่องจากผู้นำเข้ามิได้มีเจตนาหลีกเลี่ยงการเสียภาษีอากรแต่อย่างใด จึงไม่มีเหตุสมควรให้ต้องโทษทางกฎหมายศุลกากร ฐานลักลอบหนีศุลกากร

5.ข้อเท็จจริงของประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมเรื่องการถอนกำมะถันที่ใช้ในภาคอุตสาหกรรมออกจากบัญชีรายชื่อวัตถุอันตราย

        ภายหลังจากที่ทางกระทรวงอุตสาหกรรมได้ทราบถึงผลกระทบและความเดือดร้อน อันเกิดจาก ความไม่ชัดเจน ของประกาศฉบับที่ 5 กระทรวงอุตสาหกรรมจึงได้ดำเนินการแก้ไขปัญหาเบื้องต้น โดยมีหนังสือชี้แจงไปยังหน่วยงานรัฐที่เกี่ยวข้องว่ากำมะถันที่ใช้ในอุตสาหกรรมเป็นแบบ ไม่ละลายน้ำ ซึ่งเป็นกำมะถันที่ไม่เป็นอันตราย และเป็นคนละประเภทกับกำมะถันที่ใช้ในภาคการเกษตร (ชนิดที่ละลายน้ำได้) ซึ่งเป็นกำมะถันที่ต้องการควบคุมในบัญชีรายชื่อวัตถุอันตราย

        แต่เนื่องจากปัญหาดังกล่าวยังไม่สามารถคลี่คลายลงได้ และเพื่อดำเนินการแก้ประกาศวัตถุอันตรายให้ถูกต้องสมตามเจตนารมณ์ของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ที่ต้องการควบคุมเฉพาะกำมะถันที่ละลายน้ำ

        ดังนั้น กระทรวงอุตสาหกรรม จึงดำเนินการถูกต้องตามขั้นตอนให้ประกาศถอนกำมะถันที่ใช้ในภาคอุตสาหกรรมออกจากบัญชีรายชื่อวัตถุอันตราย ตามประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่องบัญชีรายชื่อวัตถุอันตราย (ฉบับที่ 6) พ.ศ.2552 ลงวันที่ 29 มกราคม 2552

6.เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหลังการประกาศถอนกำมะถันจากบัญชีรายชื่อวัตถุอันตราย

        ได้มีผู้นำเรื่องร้องเรียนต่อศาลปกครอง เรื่องการประกาศถอนกำมะถันจากบัญชีรายชื่อวัตถุอันตรายของกระทรวงอุตสาหกรรม

        ซึ่งเมื่อวันที่ 4 มีนาคม 2552 ศาลปกครองกลางมีคำสั่งให้ทุเลาการบังคับใช้ประกาศฯ ตามคำร้องดังกล่าว

7.ความคิดเห็นจากภาคเอกชน

        7.1 หน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้องได้ดำเนินการถูกต้องตามขั้นตอนทุกประการในการแก้ไขความไม่ชัดเจนของประกาศรายชื่อวัตถุอันตราย (ฉบับที่ 5) ในเรื่องกำมะถันเพื่อแก้ไขปัญหาที่มีต่อภาคอุตสาหกรรม

        หน่วยงานราชการที่ดำเนินการแก้ไขปัญหาภายในเวลาอันรวดเร็วน่าจะเป็นแบบอย่างที่ดีของหน่วยงานอื่นและไม่สมควรที่จะได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์ให้เจ้าหน้าที่เสียกำลังใจในการทำงานที่ดี

        7.2 การให้มีบทลงโทษผู้ที่ไม่ได้ขึ้นทะเบียนนำเข้ากำมะถัน โดยต้องโทษปรับสูงสุด4 เท่าของมูลค่าสินค้าแทนที่จะลงโทษโทษปรับตาม พ.ร.บ.วัตถุอันตรายความผิดการไม่ขออนุญาตนำเข้าวัตถุอันตรายประเภทที่ 3 ไม่เกิน 200,000 บาทเท่านั้น เป็นการดำเนินการที่รุนแรงเกินไป และจะส่งผลกระทบอย่างมากต่อความเชื่อมั่นและประกอบกิจการภาคอุตสาหกรรมของประเทศ

        7.3 ภาคเอกชนที่ได้รับผลกระทบ มีความเห็นว่าควรจะอุทธรณ์คำสั่งทุเลาดังกล่าว ตามเหตุผลต่าง ๆ ที่ได้กล่าวมาในข้างต้น

        7.4 ไม่มีการเอื้อประโยชน์ที่มิชอบใด ๆ ต่อผู้ที่เกี่ยวข้องใด ๆ ทั้งสิ้น

สายงานอุตสาหกรรม
สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย

หนังสือพิมพ์มติชนรายวัน
ฉบับวันจันทร์ที่ 30 มีนาคม พุทธศักราช 2552 หน้า 6

< ก่อนหน้า

[ ย้อนกลับ]

	วันนี้	940
	เมื่อวานนี้	1144
	รายเดือน	6814
	ทั้งหมด	560929

Visitors Counter 1.0.2

สำนักงาน สส.นพดล พลเสน 358/58 ซอยชินเขต 2/34 ถนนงามวงศ์วาน แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพ ฯ 10210

เบอร์ Fax : 02-9545308 โทรศัพท์ : 08-1887-1468

ชมเว็บไซต์อย่างมีประสิทธิภาพด้วย IE 7 ขึ้นไปและขนาดตัวอักษรเป็น Medium